یک سوال کلیدی در مورد نوشته حزب توده ایران در مورد رفیق ایرج واحدی پور: چرا در مورد عضویت وی در حزب توده ایران اشاره ای نشده است؟ واقعیت این است که رفیق ایرج واحدی پور بعد از آزادی از زندان و بعد از شروع فعالیت حزب بعد از انقلاب به حزب پیوست اما مدتی بعد با ابلاغ مستقیم رفیق کیانوری به وی از حزب اخراج شد ! به چه دلیلی؟ توضیح خود وی به من در سالهایی که به مناسبت گردهم آیی زندانیان سیاسی رژیم ستم شاهی در آلمان همدیگر را می دیدیم این بود که برادر ضیا ظریفی از گروه بیژن جزنی به کیانوری چند بار مراجعه کرده بود و ایرج واحدی پور را در لو رفتن گروه جزنی مقصر قلمداد کرده بود و این هنگامی بود که مساله وحدت حزب و سازمان فداییان اکثریت در اوج خود بود. به نظر رفیق واحدی پور کیانوری وی را قربانی این وحدت کرده بود. لازم است بگویم که من در زندان با واحدی پور دوست بودم علیرغم اینکه وی توده ای بود و من فدایی. در زمان حیات رفیق خاوری هم واحدی پور در مسافرتی به برلین خواهان ملاقات با رفیق خاوری شده بود که رفیق خاوری وی را نپذیرفته بود. در فرصتی دیگر به برخورد رفیق خاوری با ایرج واحدی پور خواهم پرداخت. رفیق واحدی پور برگ دردناکی از تاریخ چپ در ایران است و من این برگ را خواهم نوشت. بطور خلاصه در مورد اخراج رفیق ایرج واحدی په نظرم رفیق کیانوری مساله ضیا ظریفی را که با ایرج قبل از دستگیری رفت و آمد داشت بهانه کرده بود و در اصل این اخراج به تقاضای رفیق خاوری رخ داده است.ایرج واحدی پور در رابطه با عباس شهریاری قرار داشت و یا واسطه همین آشنایی بود که ضیا ظریفی با عباس شهریاری آشنا شده بود و بوی اطمینان کرده بود که ابن سهل انگاری از طرف خود ایشان هم بود که دوباره حتی بعد از شک و تردید در مورد عباس شهریاری به وی برای خروج از ایران مراجعه کرده بود و چند نفری از گروه جزنی هنگام خروج از ایران دستگیر شده بودند.رفیق خاوری از سهل انگاریهای تشکیلات حزب در داخل ضربه خورده و دستگیر شده بود.در زندان خاوری به ایرج واحدی پور مشکوک بود و یک بار که ایرج واحدی پور کتابی ممنوعه را در زندان در اختیار داشت از وی پرسیده بود که کتاب چگونه در زندان بدست وی رسیده است.این مطلب کتاب را رفیق ایرج واحدی پور به خود من گفت. در تکیمل این نوشته سعی می کنم جزئیات بیشری در اختیار خوانندگان قرار دهم.