رفیق امیدوار در آغاز پاسخ به پرسش در باره خیزش دی ماه 1404 حوادث کنونی را در مصاحبه با مورنینگ استار (مندرج در نامه مردم شماره1251) این چنین ارایه می دهد :
«بهطور خلاصه، برخلاف ادعای «رهبر معظم» خامنهای، این جنبش اعتراضی مردمی نه محصول امپریالیسم آمریکا یا رژیم جنایتکار و نسلکُش اسرائیل، بلکه مبارزهای طبقاتی است. این جنبش پیامد مستقیم سیاستهای اقتصادی نولیبرالی فاجعهبار رژیم سرمایهداری حاکم، همراه با فساد گسترده، ناامنی، و سرکوب فراگیری است که رهبران رژیم و همدستان آنان بر ملت ایران تحمیل کردهاند.»
خوب در همین بخش باید به رفیق امیدوار گفت بحث بطور کلی بر سر مبارزه طبقاتی و مبارزه علیه سیاست های اقتصادی نو لیبرالی حکومت نیست. این مبارزه چند دهه با افت و خیز ادامه داشته است ، درحالیکه حوادث دو هفته تظاهرات در کشور ما به نوعی بی سابقه از نظر شدت و حدت و خصوصیات خود ویژه خود بوده است.که تحیلیل مشخص از اوضاع مشخص را طلب می کند که یکباره رضا پهلوی در قامت آلترناتیو آن وارد میدان شده و ترامپ هم چند بار حکومت جمهوری اسلامی را به مداخله نظامی تهدید کرده است.برای اینکه مطلب روشن شود به سراغ نقل قول دیگری از رفیق امیدوار می رویم که به حمله نظامی اسرائیل به میهن ما اشاره می کند :
«افزون بر این، تجاوز نظامی مشترک آمریکا و اسرائیل به ایران در ژوئن [خرداد و تیر] گذشته، که با هدف «تغییر رژیم» صورت گرفت، موجب تقویت احساسات میهندوستانه در داخل کشور و بسیج مردم در برابر دشمنی خارجی شد. ما در بیانیهٔ حزب در ۲۲ ژوئن [۱ تیر] تصریح کردیم که این حملهٔ جنایتکارانه تجاوزی نظامی به حاکمیت و تمامیت ارضی ایران و نقض آشکار و فاحش حقوق بینالملل طبق منشور سازمان ملل متحد است و حزب ما با مردم ایران در دفاع از کشور در برابر مداخلهٔ خارجی همراه است.»
در این جا لازم است از رفیق امیدوار پرسید سرنوشت « تغییر رژیم» از طرف آمریکا و اسرائیل چه شد؟ آیا آنها تصمیم تغییر رژیم جمهوری اسلامی را پس از جنگ 12 روزه رها کردند و یا به اشکال دیگر ادامه دادند؟ در جریان جنگ دوازده روزه رضا پهلوی از مردم خواست به خیابانها بریزند که مورد پذیرش قرار نگرفت. این بار وی در میانه تظاهرات که هنوز بطور عمده در آرامش و بدون درگیریهای شدید ادامه داشت فرا خوان داد و یکباره تظاهرات به شیوه ای بی سابقه شدت و حدت خشونت آمیز بخود گرفت و رضا پهلوی هم ،همه این مرحله تظاهرات را به حساب خود واریز کرد.قبل از حمله اسرائیل به میهن ما با شرکت آمریکا ،رضا پهلوی به اسرائیلرفته و با نتانیاهو علنی ملاقات کرده و عکس یادگاری هم گرفته بود. پس از جنگ هم رضا پهلوی و همدستانش در « نشست همگرایی مونیخ» در تاریخ 26 ژوییه با شعار« همکاری ملی برای نجات ایران» با شرکت 500 نفر و بسیار تدارک دیده شده برگزار کردند ، در همین نشست طرح « دفترچه دوران اصظرار» یعنی مدیریت دوره گذار ارایه و سپس در 168 صفحه منتشر شد که البته ابهامات زیادی داشت و بعدا مغلوم شد برای نوشتن آن از هوش مصنوعی کمک گرفته شده است که شعور فکر کردن ندارد !آیا این حوادث رابطه دیالکتیکی با هم ندارند و مجزا و انتزاعی از هم جاری شده اند؟ یعنی اینکه « تغییر رژیم» در یک دروه مشخص کنونی که نمونه ای از آن سفر رضا پهلوی به اسرائیل و ملاقات با نتانیاهو ، حمله نظامی اسرائیل به ایران ، فراخوان رضا پهلوی به مردم برای ریختن به خیابانها ، دوره تدارک پس از آن برای آلترناتیو سازی امپریالیستی ربطی به آغاز تظاهرا ت دی ماه دربازار ندارد؟ تازه ما با بخش علنی تدارکات آلترناتیوهای امپریالیستی روبرو هستیم و اطلاعات زیادی در مورد شبکه سازیهای آنها در داخل ایران و چند و چون آن نداریم.
از کجا و با چه اطلاعات و تحلیلی ما می توانیم بگوئیم شروع تظاهرات بازاریها خود جوش و خود انگیخته و در پاسخ به بالا رفتن نرخ ارز بوده است؟ اصلا در چنین تظاهراتی معنای جنبش خودجوش و خود انگیخته چیست؟ لنین برای اولین بار در تحلیل جنبش های خود انگیخته نشان می دهد که نسبت آگاهی در آنها ،در دوره های مختلف متفاوت است. یعنی میزان آگاهی و در نتیجه میزان سازماندهی در آنها متفاوت است. رفیق امیدوار در واقع شروع جنبش اعتراضی را « اصیل و خالص» معرفی می کند که بعدا آلوده به مداخله امپریالیستی و عوامل آن شده است، در حالیکه ما از حمله اسرائیل و آمریکا به کشور ما وارد« دوره جنگی» شده بودیم که حوادث دی ماه را هم در بر می گیرد و هنوز هم این « بحران جنگی» ادامه دارد.در آخرین تهدیدها ترامپ خامنه ای را به ترور تهدیدکرد که پاسخ پزشکیان را در بررداشت که چنین تروری به معنای وارد شدن در جنگ تمام عیار با ایران است، این چنین است تحلیل مشخص از اوضاع مشخص است! ( ادامه دارد)
